Spotkałem się z opinią, że serial “Shameless – Niepokorni” gloryfikuje alkoholizm, prostytucję, pedofilię, narkomanię, kradzieże i demoralizację. Natknąłem się na to stwierdzenie już po obejrzeniu wszystkich 11 sezonów tego serialu, więc nie podchodziłem do niego uprzedzony. A czy się teraz z tym zgadzam? Oraz najważniejsze – czy dobrze mi się to oglądało, pomimo takich ciężkich zarzutów?
Myślę, że na ostatnie pytanie odpowiada już fakt, że obejrzałem całość – od początku do końca. Wszystkie odcinki 11 sezonów, a przecież nie są to epizody krótkie, kilkunastominutowe, lecz 45-minutowe, a czasem niemal godzinne. Nie poświęcałbym solidnego kawałku swojego życia na coś, co nie sprawia mi przyjemności. Więc mogę śmiało stwierdzić, że tak, oglądało mi się to dobrze. Spędzałem przy tym niezobowiązująco czas, pozwalając swojej głowie odpocząć po intensywnym dniu pracy, pozwalając odpocząć myślom, a czasem i śmiejąc się z głupotek oglądanych na szklanym ekranie. Czysta, niezobowiązująca rozrywka.
Ale nie mogę też powiedzieć, że “Shameless – Niepokorni” nie budził we mnie żadnych negatywnych myśli czy obaw. Jednak nie do końca mogę się zgodzić, że serial ten gloryfikuje prostytucję, pedofilię, kradzież, alkoholizm etc. Owszem, stawia je w blasku fleszy, ale nie na podium. Przecież czasem w blasku fleszy stawia się również złe rzeczy. A tutaj – te złe rzeczy ewidentnie mają swoje konsekwencje. Nieodpowiedzialny seks kończy się ciążą, a ta ostatecznie kończy się frustracją i dużymi problemami w codziennym życiu. Pijaństwo rozbija związki, niszczy karierę naukową czy zawodową, nie mówiąc już o zdegradowanym zdrowiu. Kradzież niesie za sobą konsekwencje prawne… itd. To wszystko w tym serialu widać, a niektóre z tych rzeczy wręcz są mocno uwypuklone. Alkoholik, narkoman i totalny egoista Frank nie budzi sympatii, choć jest przecież poniekąd główną postacią serialu, która łączy wszystkie sezony. W wielu odcinkach gra pierwsze skrzypce, ale trudno powiedzieć, aby jego postać gloryfikowała cokolwiek. Raczej pokazuje stoczenie się. Wręcz widz nie może się doczekać, aż ten facet się doigra, wywołuje tak negatywne emocje.
Wszystko to odbywa się, rzecz jasna, w krzywym zwierciadle. W końcu to komedia, a nie dramat. Momentami zabawna, momentami ponura, ale jeśli ktoś świadomie i z rozwagą to ogląda, pomiędzy śmiechami dostrzeże problem prezentowanej na ekranie patologii. Pośmieje się z ludzkiej głupoty, ale nie powtórzy tego we własnym domu. Raczej potraktuje to, jako coś, co można obejrzeć z przymrużeniem oka, aby pożyć przez chwilę życiem “patusa”. Nie jednak w życiu rzeczywistym, lecz w świecie wyimaginowanym na ekranie.
“Shameless – Niepokorni” może budzić różne emocje, ale nie zmienia to faktu, że jest to dobry serial, który zbudowany jest na przygodach antybohaterów. Nie jest to nic nowego w świecie kina, ani też nie uważam, aby to miało być coś zdrożnego. Bo w żadnym momencie, nie odczułem, aby serial ten gloryfikował złe zachowania – raczej w ostateczności pokazuje, że są one dużym obciążeniem na życiorysie i zwykle źle się kończą. Jeśli komuś imponują zachowania prezentowane w serialu to znaczy, że usiadł do jego oglądania z już wykrzywioną psychiką.
Przeczytaj też:
Lubisz się pośmiać? Sprawdź komedię erotyczną mojego autorstwa.
A jeśli szukasz kolejnego serialu komediowego to sprawdź moją recenzję serii „Acapulco”.


