Jeśli komuś się wydaje, że zaraz po zakończeniu II wojny światowej Alianci mieli niezbite dowody na udział poszczególnych osób nazistowskiego reżimu w zbrodniach wojennych – jest w błędzie. Te dowody najpierw trzeba było zdobyć, zebrać, przeanalizować i przedstawić. A nie zawsze to było takie proste.I poniekąd tego dotyczy ten film. A konkretniej mówiąc, jest to opowieść o tym, jak z Hermanna Göringa dopiero trzeba było wyciągnąć odpowiednie zeznania, które pozwolą go zgodnie z literą prawa skazać na śmierć. A odpowiedzialny miał być za to, w filmie “Norymberga”, Douglas Kelley, w którego wcielił się Rami Malek.
Jak z dawnego asa lotnictwa i szczwanego lisa wydobyć odpowiednie zeznania, jeśli on twierdzi, że jest niewinny? Nie jest to zadanie proste, trzeba więc mocno zanurzyć się w jego psychice, poszperać tam głęboko, posłuchać co ma do powiedzenia, ale też nieco z niego wydusić. Nie jednak siłowo, brutalnie, torturami, lecz w sposób bardziej humanitarny. Nie jest to oczywiście łatwe, bo Hermann Göring (nieźle odgrywany przez Russela Crowe) robi to, co doskonale robił przez lata działań w partii nacjonalistycznej – kłamie i manipuluje. Unika odpowiedzialności. Wybiela się. Ale oczywiście i na takiego szczwanego lisa można znaleźć odpowiedni patent, trzeba tylko zagrać wobec niego jego własną bronią – manipulacjami i sprytem.
“Norymberga” to ciekawa historia tego, co działo się wokół procesu jednego z głównych architektów III Rzeszy Niemieckiej. Ciekawa przede wszystkim, jeśli spojrzymy na fakty historyczne, a już mniej ciekawa, jeśli spojrzymy na ten hollywoodzki wytwór. Może on bowiem zaskoczyć widza, który dobrze historii nie zna, ale i bez tego jest to raczej film, który momentami nuży. Może jest za długi? Ale jak zagłębić się w psychikę człowieka w zbyt krótkich scenach? Niestety, mam wrażenie, że to nie tylko kwestia długości, ale przede wszystkim postaci odgrywanej przez Ramiego Maleka. Zdecydowanie: nie przekonał mnie do siebie. Miałem wrażenie, że jest niczym dziecko we mgle, które daje się zwodzić Göringowi, że nie ma pomysłu na zbrodniarza. Bo może Rami Malek nie miał pomysłu, jak odegrać swoją postać? I to czuć, że odgrywany przez niego Douglas Kelley to postać bez wyrazu, która nie budzi u widza większych emocji. O ile w ogóle jakiekolwiek.
Sama historia to ciekawy materiał na film. Lecz stworzony (i obejrzany przeze mnie) film “Norymberga” gdzieś tę ciekawość gubi. Z pewnością mógłby być lepszy. Choć nie jest to też film tragiczny.
Przeczytaj też:
Zobacz prawdziwą Norymbergę – miasto, które jest atrakcyjne turystycznie!
A jeśli ogólnie lubisz klimaty II wojny światowej to sprawdź także bunkry w Mamerkach.
